Karađoz-begova medresa u Mostaru

Mostar je nekada imao ukupno 11 medresa koje su predstavljale visoko obrazovne institucije toga vremena. Najstarija i najpoznatija među njima jeste Karađoz-begova medresa (KBM). Njen osnivač je Mehmed (Muhamed) beg Zaim.

Ova medresa je tokom svoga postojanja iznjedrila mnoge poznate učenjake (alime) iz oblasti islamskih nauka, književnosti, filozofije i dr. Iz novijeg perioda dovoljno je spomenuti velikog mostarskog učenjaka i učenika ove medrese Mustafu Ejubovića, koji je poznatiji kao šejh Jujo. Tu su i hadži Abdullah ef. Riđanović, hadži Ahmed Šaćir ef. Džabić, hadži Sidki ef. Karabeg. Ova trojica bili su i mostarske muftije. Karađoz-begova medresa neprestano je radila do 1918. godine. Ipak, njen rad biva obustavljen i vrata ove čuvene odgojno-obrazovne ustanove ostaju zatvorena narednih 77 godina.

Obnovom Ćejvan Ćehajine medrese, odnosno bivše zgrade Muzeja Hercegovine, omogućeno je preseljenje medrese u novi prostor. Svečano otvorenje novih odgovarajućih prostorija održano je 29. avgusta 1997. godine. Nastava je otpočela odmah 1. septembra iste godine. Zgrada je opremljena savremenim pomagalima i nalazi se u samome centru grada, neposredno uz kulu Starog mosta, zvanu Taru, s lijeve obale Neretve.

Kanjon rijeke Tare - Suza Evrope

Rijeka Tara teče između granice Bosne i Crne Gore, od čega je 30 km njenog toka u Bosni, a ostatak je u Crnoj Gori. Izvire u planinskom lancu smještenom na sjeveru Crne Gore i teče 140 km dok se ne susretne sa rijekom Pivom, nakon čega nastaje jedna od najdužih i najvećih rijeka na Balkanu, rijeka Drina. Kanjon je dugačak 82 km, što je drugi kanjon po dužini u svijetu - odmah iza kanjona Kolorado. Osim ljubitelja prirode i ribolovaca ovaj kanjon privlači i adrenalinske ovisnike. Rangiran kao nivo 3-5, ovdje se nudi jedan od najintenzivnijih i najzahtjevnijih raftinga u Evropi. Vožnja na pravim splavovima, načinjenim od međusobno uvezanih debala i masivnim drvenim kormilom predstavlja zaista jedinstveno iskustvo.

Flora rijeke Tare je uspjela da sačuva brojne vrste biljnog svijeta koje vode porijeklo još iz daleke prošlosti. I ono što je najinteresantnije, mnoge od ovih vrsta su uspjele da sačuvaju svoja iskonska obilježja karakteristična za daleku prošlost. Tako u dolinama Tare možemo sresti sačuvane pojedine vrste tercijalne flore iz ledenog doba. Osim ovih vrsta, biljni svijet u kanjonu se karakteriše šumama različitih vrsta: cera, jasena, bukve, crnog jasena i breze. Veliki dio kanjona obrastao je pojedinim stablima četinara, a medju njima posebno mjesto zauzima crni bor.

Poznаtа je kаo „Suzа Evrope“. U gornjem toku vodа iz rijeke se može slobodno piti. Veći dio rijeke Tаre (uključujući njen kаnjon) je pod UNESKO-vom zаštitom kаo dio Nаcionаlnog pаrkа Durmitor. Njeni fantastični pejzaži, pitome doline i divlje šume, brzaci nad kojima se nadvijaju crni borovi i divna plava boja vode, oduzimaju dah i najprobirljivijim svjetskim putnicima.